Bulgar Ortodoks Kilisesi, bugün Şehit Azize Agata'yı anıyor. Bu özel günde, Dobrin, Dobromir, Dobri isimlerini taşıyan erkekler ile bu isimlerle ilişkili kadın isimlerini taşıyan kişiler isim günlerini kutluyor.

Agata ismi, Antik Yunancadan gelmekte olup "iyi" anlamına gelmektedir. Bu anlam, tarihte bu tarihte onurlandırılan azizenin yaşamı ve mirasıyla yakından ilişkilidir.

Azize Agata, Hristiyanlara yönelik yaygın ve sistematik zulümlerin yaşandığı 3. yüzyılın ortalarında, Roma İmparatoru Decius döneminde yaşadı. İmparatorluk emirleri, inananların inançlarından vazgeçmeyi reddetmeleri halinde tutuklanmalarını, işkence görmelerini ve idam edilmelerini öngörüyordu. Agata, Palermo'da zengin ve soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Güzelliğine, sosyal statüsüne ve mirasçısı olduğu zenginliğe rağmen, mütevazı bir yaşam sürdü ve maddi varlıklara pek bağlılık göstermedi.

Bölgenin Roma valisi Quintian, onu tutuklamak için asker gönderdiğinde, Agata sakin bir şekilde askerlerle birlikte Katanya'ya gitti. Orada, Hristiyanlıktan vazgeçmeye zorlamak amacıyla ağır fiziksel işkencelere maruz kaldı. Kilise geleneğine göre, inancından vazgeçmeden bu acılara katlandı ve ölüme kadar ruhsal azmini korudu. Şehitliğinin haberi erken Hristiyan toplulukları arasında hızla yayıldı ve vefatından kısa bir süre sonra mezarı üzerine bir kilise inşa edildi. Alçakgönüllülüğünü simgeleyen sade giysisi, yaşam tarzının kalıcı bir işareti olarak mezara yerleştirildi.

Katanya'da Azize Agata yüzyıllardır saygıyla anılmaktadır. Şehir, sık sık yıkıcı patlamalarıyla bilinen Etna Yanardağı'na yakın bir konumdadır. Geleneğe göre, şehri yok etmekle tehdit eden özellikle tehlikeli bir patlama sırasında, inananlar Agata'nın giysisini alıp ilerleyen lavlara karşı tuttular. Patlama duruldu ve şehir kurtuldu. Bu olay daha sonra azizenin aracılığına atfedildi ve halkın koruyucusu statüsünü güçlendirdi.

Kilise anlatısının yanı sıra, halk inancı da bu anmaya kendi katmanını eklemiştir. Popüler geleneğe göre, Aziz Agata Günü, sembolik olarak erkeklere adanmış bir kadın bayramı olarak kabul edilir. Kadınların kocalarının şerefine şarap içtiği söylenir; bu geleneğin kökenleri belirsizliğini korumakta ve kilise öğretileriyle resmi bir bağlantısı bulunmamaktadır.